Zachwycając się

 

img_8727

Miarowy oddech, rytmiczne wymachy ramion, ślizg. Wystarczy zatrzymać się na chwilę, żeby usłyszeć prawdziwą ciszę. Nic. Tylko, od czasu do czasu głuchy dźwięk śniegu zsuwającego się z gałęzi drzew.

Piękno otacza nas z każdej strony.

Monochromatyczny, powtarzalny obraz, drzewa, góry, śnieg, biała ścieżka znikająca się gdzieś za zakrętem. Las.

Śpiew ptaka dochodzący z oddali.

Cały ten spektakl specjalnie dla nas. Dla żyjących, wrażliwych istot ludzkich. Cała natura odkrywa się przed nami, staje naga i prawdziwa. Olśniewjąco piękna, czysta i cicha, tylko z jednym komunikatem: Podziwiaj mnie, zachwycaj się. Spoglądając na krajobraz wokół mam nieodparte wrażenie, że Świat daje mi wszystko co ma, odkrywa się w swoim pięknie, wdzięczy się i stroi. Pragnie tylko być zauważonym, jakby możliwość wchodzenia w interakcję z nim była sensem istnienia.

Żyjemy po to, by zachwycać się Życiem. By doświadczać.

 

 

 

 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s